RT منوتو: قدرتهای بزرگ همیشه با زبان ارزشها حرف میزنند، آزادی، ثبات، امنیت، حقوق...
RT منوتو
قدرتهای بزرگ همیشه با زبان ارزشها حرف میزنند، آزادی، ثبات، امنیت، حقوق بشر و دموکراسی. اما پشت بیشتر تصمیمهای بزرگ، یک پرسش ساده قرار دارد، این تصمیم چه منفعتی برای آنها دارد؟
این به معنای آن نیست که هر قدرت بزرگی شرور است. معنایش این است که سیاست بینالملل خیریه نیست. دولتها معمولا از سر مهربانی عمل نمیکنند، آنها زمانی اقدام میکنند که منفعتی برای خود ببینند.
به گفته لرد پالمرستون، وزیر خارجه وقت بریتانیا، «ما متحدان ابدی نداریم و دشمنان همیشگی هم نداریم. منافع ما ابدی و همیشگیاند و وظیفه ماست که از همان منافع پیروی کنیم.»
وقتی آمریکا از آزادی حرف میزند، همزمان به پایگاههای نظامی، مسیرهای انرژی، نفوذ منطقهای، بازارها و رقابت با چین و روسیه هم فکر میکند. این توطئه نیست، این راهبرد است.
وقتی روسیه از «امنیت» حرف میزند، اغلب درباره نفوذ، مناطق حائل، عمق راهبردی و ترس از از دست دادن قدرت سخن میگوید. زبان، زبان امنیت است، اما منطق، منطق قدرت است.
وقتی چین از «عدم مداخله» و «حاکمیت ملی» حرف میزند، فقط از اصول دیپلماتیک دفاع نمیکند. چین همزمان از منافع خودش محافظت میکند، از تایوان تا مسیرهای تجاری و نفوذ جهانی.
اروپا زیاد از حقوق بشر و نظم مبتنی بر قواعد سخن میگوید. اما وقتی انرژی، مهاجرت، تجارت و امنیت در میان باشد، تصمیمهایش بسیار محتاطانهتر میشود. ارزشها مهماند، اما دولتها هزینه را محاسبه میکنند.
خطر واقعی وقتی آغاز میشود که کشورها باور کنند قدرتهای بزرگ از سر وظیفه اخلاقی آنها را نجات خواهند داد. تاریخ واقعیت سردتری را نشان میدهد، قدرتهای بزرگ زمانی مداخله میکنند که منافعشان با ارزشهایشان همپوشانی پیدا کند.
برای ایران، درس ساده است. نباید درباره وعدههای خارجی سادهلوح بود. نباید منافع خارجی را نادیده گرفت. و نباید همدلی را با راهبرد اشتباه گرفت.